Friday , 24 November 2017

Genieten in Kona 1 – Olivier plaatst zich in Boulder

 

Op 14 oktober is Olivier Cornelis één van de 56 Belgen die aan de start komen op het WK Ironman in Hawaii. De zaakvoerder van 3athlon.be partner Cornelis Bedding, ook sponsor van het SJKT triatlon team, staat voor de tweede keer in Kona. “Maar de vorige keer vergat ik te genieten…” En dus gaat Olivier terug om deze keer te genieten in Kona. Speciaal voor 3athlon.be houdt hij zijn weg naar Kona bij, met als eerste deel het uitgebreide verslag van zijn kwalificatie in Boulder…

“De voorbereiding was super vlot verlopen. Ik had in voorbereiding midden mei nog een test gedaan in de halve triathlon van aix en provence en het resultaat daar was al super. Het zwemmen is het laatste jaar enorm vooruit gegaan waardoor ik voor het eerst binnen het half uur uit het water was. Na een iets te trage wissel begonnen aan de 90km met 1200hm . Ik kende het parcours redelijk goed want het was de derde keer dat ik aan de start stond. Doseren was hier de boodschap en met een powermeter lukt dit perfect. Ik heb steeds mooi rond de 230 watt blijven rijden en op de Col du Cengle hebben we de wattages overboord gesmeten en volle gas naar boven… genieten 😀 Het lopen is daar ook niet vlak dus ook hier is doseren de boodschap en na 1u22 zat de halve marathon erop en kwam ik als 5de in AG 35-39 en 61ste overall aan de finish. Test meer dan geslaagd voor mij!

Olivier Cornelis frankrijk

Met een paar heel lange kwalitatieve trainingen zoals de Fleche de Wallonie met 220 km (4200 hm) en de dag erna nog 30 km in de volle zon was ik er klaar voor. Die laatste training had ik wel enorm afgezien en had ik wel de mentale hulp van de coach nodig om deze tot een goed einde te brengen. Niet elke training kan even vlot verlopen , dat lijkt logisch… tot je ineens een patat krijgt 😉

Boulder is de Place to be

Ik was samen met mijn schoonpa reeds een week op voorhand vertrokken naar Boulder in Colorado zodat ik aan de hoogte (1700 meter boven zeeniveau) kon wennen en dat we ook nog wat aan sightseeing konden doen. Boulder ligt aan de voet van de Rocky Mountains waar je met de wagen tot op 3800 meter hoogte kan rijden, zelfs in juni nog vol in de sneeuw. De Rocky’s zijn fantastisch met elanden en fantastische bergen. Boulder is dan ook de place to be voor sporters. Je komt daar Tim Don en Tim O’Donnell gewoon op training tegen. De infrastructuur is ook gewoon top met fantastische wegen en je kan gewoon met de fiets langs autostrades (zonder auto’s) tot op 3800 meter rijden. Ik had al spijt dat ik daar was voor een wedstrijd 😀

De week vloog voorbij en buiten veel rusten en gaan eten bij een schoolvriend (thx Braned en familie) en bijpraten zat er niet meer in. Op vrijdag wou ik nog losfietsen en zag ik dat ik ineens een scheur in mijn tube had. Snel naar de winkel en die kerel overtuigde mij om niet met tubes te rijden, ik kon wielen van hem gebruiken (clinchers)… dus effe in paniek maar allez, ik volgde hem maar.

De dag ervoor was het de traditionele wisselzone routine. De fiets en de fietszak diende ik af te zetten aan het Boulder Reservoir waar het zwemmen door ging. Het zag ernaar uit dat het zonder wetsuit zou zijn maar op zaterdag hadden ze de sluizen open gezet waardoor het bergwater in het meer kon. Ideaal voor een wetsuit swim :-D. Daarna was het naar de Boulder High School waar de 2de wisselzone was voor de loopzak af te zetten. s’Avonds nog de zoveelste pasta binnen gekregen en dan om 20 uur in bed zodat ik om 3 uur kon opstaan om… terug te eten.

Om 4 uur waren er schoolbussen die ons naar de start brachten aan het Reservoir. Banden oppompen, eten op de fiets zetten en drinkbussen vullen. Ik kende niemand dus wist niet goed wat te doen want de start was pas om 6u20. Er waren zeker 60 toiletten dus ik zet mij rustig op het toilet gedurende 50 minuten 😀 Toen ik eruit kwam zag ik dat er een mega file was , dus toch iets of wat beschaamd maken dat ik weg was 😉

Echte patriots

Om 6u klonk het nationale volkslied, die Amerikanen zijn echte patriots! Eerst de pro mannen om 6u05 en de pro vrouwen om 6u10 en dan om 6u20 was het aan de AG-ers (1300 starters ongeveer). Het was een druppelstart en ik vertrok ergens rond de 50ste plaats denk ik, wat wel ambitieus was voor mij maar ik wou deze keer proberen om goeie voeten te vinden. Ik wist dat het zwemmen ongeveer 4.100 meter ging zijn dus had wel al een tragere tijd in gedachten , maar dit kan je toch pas achteraf evalueren. De boeien lagen niet echt op een rechte lijn maar tot aan de eerste bocht kon ik wel perfect in iemand zijn voeten blijven hangen en dat ging heel vlot.

Tot aan de 2de bocht had ik wat moeite om in de voeten te blijven want er kwamen wel wat golven op (in een meer..) en die voor mij zwom toch redelijk scheef. Je wil dan recht zwemmen maar moet dan toch een grotere effort doen om op dezelfde hoogte te blijven. De laatste rechte lijn was redelijk eenzaam zwemmen , wat ook wel nieuw was voor mij want normaal komen ze mij dan langs alle kanten voorbij. Ik hoorde Mike Reilly al roepen en kon het einde van de zwemfinish al zien… ik twijfelde om eens te piepen naar mijn horloge, dat kan dik tegenvallen (zoals in het verleden). Ik deed het toch en zag 58minuten staan en ik schatte nog 300meter te gaan. Dat was dus al goed voor het moraal en ik gaf nog even gas om na 1u03 uit het water te springen als 71ste. Nog nooit zo goed gezwommen!

Op de grote plateau

De wissel verliep vlot en na 4 minuten zat ik op de fiets. Het fietsparcours was 3 ronden van 58 km en een stuk van 10 km naar Boulder centrum. Per ronde zaten er 2 klimmen in , niet super zwaar want alles kan op de grote plateau en je kan uzelf eens recht zetten want die TT houding is nu ook weer niet super gezellig voor 180km.

Ik had op voorhand reeds goed opgezocht wat de invloed was van de hoogte op de wattages. Ik rekende op 7-10 % minder watt te trappen en had mezelf 195 watt als target gezet. De meesten zullen hiermee lachen maar als je weet dat ik 60 kilo weeg en in de week al was gaan losfietsen aan 150 watt en thuis kwam met 34 gemiddeld , weet je dat je niet te zot moet gaan doen. De eerste ronde was redelijk eenzaam want ik zag 1 km voor mij iemand rijden en 1 km achter mij, van stayeren dus geen sprake… ideaal!

Na 1 ronde zat ik wel nog heel fris dus had ik besloten om die 2 klimmen toch iets harder te rijden. Ondertussen begon het dubbelen van atleten al en dat zorgde toch voor gevaarlijke toestanden. Vorig jaar was er reeds een atlete doodgereden, en ze hebben hier geen lessen uitgetrokken door er nu 3 in plaats van 2 ronden van te maken! Telkens ik iemand voorbij ging diende ik achter mij te kijken want een deel was op de ’36’ snelweg waar ze tegen 100 km/u rijden.

Ondertussen zat ik op 200 watt en voelde mij nog steeds top. Op tijd eten en drinken was de boodschap want door de droge lucht heb je niet direct door dat je veel vocht aan het verliezen bent. Tijd voor een plasstop was er niet dus gewoon doorrijden zou ik zeggen 😉 Die laatste 10 km waren wel traag door een fietspad en veel draaien en keren en na 183 km in 4u57 en als 33ste zat het fietsen erop.

Niet aan die 42 km denken

Je kan natuurlijk niet zeggen dat je super fris van de fiets stapt maar hier hebben we voor getraind en aan die 42 km die liggen te wachten mag je gewoon niet denken . Er waren twee verschillen met racen in europa. 1, een rugnummer moet niet in de states en 2, bevoorradingen in afdalingen is echt een slecht idee.

Na 3’54 heb ik andere kousen en bril op en we kunnen vertrekken. Het loopparcours bestaat uit 2 ronden van de ‘flux capaciter’ … of zoiets. Blijkbaar is de race director een grote ‘Back to the future’ fan, mij zegt het niets in elk geval 😉 Het lopen is langs de Boulder Creeck met 10 km dalen en 10 km klimmen. Het voordeel is dat er regelmatig schaduw is onder de bomen want ondertussen was de temperatuur toch opgelopen tot 28-29 graden. Niet zo erg als de dagen ervoor maar toch voldoende om goed op te letten! Ik had een extra drinkbus in mijn wisselzak gestoken en deze kon ik de eerste 3 km gebruiken om voldoende te drinken.

Elke 5km ging ik 1 gelleke nemen, zout wou ik niet te veel nemen want daar heb ik al slechte ervaringen mee (DNF in Malaysia) en ik heb nooit last van krampen. Aan het keerpunt staan ze toch met zout en in een reflex nam ik het aan en kapte het in mijn mond… big mistake! Dat was puur zout ipv zouttabletten met een smaakje, en er was geen water te bespeuren om het door te spoelen. Snel de helft uitgespuuwd en maken dat ik snel aan die volgende bevoorrading ben. Na 45 minuten zaten de eerste 10 km erop en dat was perfect volgens plan want ik wist dat het tempo dan ging zakken, de volgende 10 km waren heel pittig!

Dichtgeknoopte buff

Na 1u38 kom ik door halverwege en dat vlotte nog steeds want ondertussen was het dalen terug begonnen. Nog snel even mijn ‘special needs-bag’ met de rest van de gelletjes mee grabbelen en we konden verder. Op 25km begon ik het wel lastiger te krijgen en ging ik alle bevoorradingen stappen om goed te drinken en ijs te nemen. Ik had ook een BUFF meegenomen, en ik had die langs 1 kant dicht geknoopt zodat ik hier ijs kon indoen… MEGA IDEE!! dat was echt zalig en daardoor had ik van de warmte totaal geen last. Die laatste 10km was verstand op ‘0’ en doorgaan, steeds herhalen dat als ik aan het afzien was, de anderen dat ook deden. 

Olivier Cornelis Boulder finish

Ik moest eigenlijk nog naar het toilet maar mijn schoonpa riep dat ik in de top 30 lag en ik had schrik om helemaal uit mijn ritme te geraken… niet aan denken dus en blijven bewegen! Na 3u23 zat de marathon erop en kwam ik als 21ste over de finish in 9u33 (de tijd op de klok was nog van de pro vrouwen) stikkapot, maar oh zo blij! Voor mij de perfecte wedstrijd met een topresultaat! 5de plaats in de age group wat het heel spannend maakte voor Kona.

De dag erna was het nog de awards, ik wilde op het podium en in amerika sta je dus met een 5de plaats op het podium 😀 Daarna was het bang afwachten en aangezien de age group 35-39 ook sterker bezet was waren er 4 slots en de 4de ging niet… dus in oktober kan ik voor de tweede keer naar Kona. De eerste keer was dik tegengevallen maar ondertussen hebben we wel een pak meer ervaring en wil ik vooral genieten want dat is iets wat ik toen vergeten was.”

Cornelis Bedding Equili banner2

About Hans Cleemput

Hans Cleemput
Hans is hoofdredacteur van 3athlon.be en speaker op veel triatlon en duatlon wedstrijden. Sinds Kapelle Op Den Bos 2014 mag hij zich ook triatleet noemen :-)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>